|
درباره وبلاگ رنگین کمان پاداش کسی هست که تا آخرین لحظه زیر باران بایستد. آرشيو وبلاگ پيوندها نويسندگان |
رنگين كمون
گفتمش نقاش را نقشی بکش از زندگی* باقلم نقش حبابی برلب دریا کشید
چهارشنبه 24 اسفند 1390 :: 11:04 :: نويسنده : shamdan
من ثریا وار ، می بارم و می شویم هراست را از چه تو اینگونه بی تابی ؟ از چه رو اینگونه می ترسی ؟ تا وقتی مرا داری . . . هراس از چه ؟ هراس از که ؟ من که ویران می کنم هر چه تو را آزرده . . . من که آتش می زنم هر چه تو را ترسانده . . . و عشق من برای تو چه بی پایان تلاشم برای راندنت از دل چه نافرجام و روح تو چه ارزان است در دست رقیب من !! و من نالان و سرگردان و من آواره و حیران نگاهم منجمد سوی دو چشم توست . . . دو چشم تیره ات را می پرستم من ، عزیز من ! مرا بشنو !! صدایم سوز غم دارد . . . صدایم ساز می سازد ولی ناکوک ! صدایت عشق می ریزد ولی مشکوک ! از چه تو اینگونه بی تابی ؟ از چه رو اینگونه می ترسی ؟!!
|
|||
|
|
نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید
کد ۶ رقمی ارسالشده به ایمیل و رمز عبور جدید را وارد کنید.
در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید
دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید