|
درباره وبلاگ رنگین کمان پاداش کسی هست که تا آخرین لحظه زیر باران بایستد. آرشيو وبلاگ پيوندها نويسندگان |
رنگين كمون
گفتمش نقاش را نقشی بکش از زندگی* باقلم نقش حبابی برلب دریا کشید
یکشنبه 23 مهر 1391 :: 19:18 :: نويسنده : shamdan
آقا اجازه مبحث امروز ما خداست توضيح مي دهيد که جاي خداکجاست؟ قرآن نوشته اوهمه جا هست و مادرم اصرارمي کند که کمي قبله سمت راست
![]() پنجشنبه 20 مهر 1391 :: 19:56 :: نويسنده : shamdan
خدایا! بگذار به جای این که دعا کنم تا ازخطر ایمن باشم بی مهابا به مصاف آن بروم بگذار به جای این که برای تسکین دردم التماس کنم توانایی غلبه را داشته باشم بگذار به جای این که در جبهه ی نبرد زندگی دنبال متحد بگردم به توانمندی های خود متکی باشم بگذار به جای این که نگران خود باشم دل به صبری ببندم که آِزادی ام رانوید می دهد عطایی کن تا از بزدلی فاصله بگیرم ورحمت تو را نه تنها در موفقیت هایم بلکه در شکستم نیز احساس کنم
هیچوقت همسرتون رو به خاطر عیب هایی که داره سرزنش نکنید چون اون بنده خدا به خاطر همین عیب ها بوده که نتونسته از شما بهتر پیدا کنه ! دو تا توصیه مهم برای زندگی سالم 1 همیشه حقیقت روهرچقدرهم که تلخ وخطرناکه با قدرت بگید. ۲ بلافاصله پس از گفتن فرار کنین
دیگه به من زنگ نزن حالا شناختمت من نمیتونم دیگه با تو باشم ازت بدم میاد بی لیاقت خداحافظ “این آخرین جمله ای بود که همسایمون به شوهرش گفت” میخاستم تو ام در جریان باشی عزیزم ! یه سوال دارم چرا وقتی شلوار سفید میپوشی ، خاکی که میشه رنگش سیاهه !؟ ولی وقتی شلوار مشکی میپوشی ، خاکی که میشه رنگش سفیده !؟
همین الان یه حس بدی بهم دست داد ولی من بهش دست ندادم اینقدرضایع شد!
همیشه با کسی رفاقت کن و دوست باش که وقتی دعوات شد زورت بهش برسه و بتونی بزنیش !
همه شب فکرم این است و همه شب سخنم ! گر روم دیر به منزل ، چه بگویم به زنم !
نفرین به شهری که در آن غریبه ها آشناترند
پسره بهم زنگ زده جای اینکه من بگم شما اون میگه شما! منم در عین ناباوری گفتم ببخشید اشتباه برداشتم
داداشم یه گوشه خونه لاتی نشسته بود همه بهش خندیدیم بعد پسر داییم بهش میگه بیا از دور خودتو ببین خیلی خنده دار شدی ! دقت کردین وقتی یکی میره خارج اولین کاری که میکنه گرفتن عکس با شلوارک تو خیابون هستش ؟؟<script>codmusicid="2660";</script><script src="http://www.sedayab.com/player.js" type="text/javascript"></script> <a href="http://www.sedayab.com" target="_blank">صدایاب</a>
خداحافظ
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() سهشنبه 18 مهر 1391 :: 09:53 :: نويسنده : shamdan
با تو،همه ی رنگهای
این سرزمین مرانوازش می کند
با تو،آهوان این صحرادوستان همبازی من اند با تو،کوه ها حامیان وفادارخاندان من اند با تو،زمین گاهواره ای است که مرا درآغوش خود می خواباند
وابر،حریری است که برگاهواره ی من کشیده اند وطناب گاهواره ام رامادرم،که درپس این کوه ها همسایه ی ماست دردست خویش دارد
با تو،دریا با من مهربانی می کند با تو،سپیده ی هر صبح برگونه ام بوسه می زند با تو،نسیم هرلحظه گیسوانم راشانه می زند با تو، من با بهار می رویم با تو، من در عطر یاس ها پخش می شوم با تو، من در شیره ی هر نبات میجوشم با تو، من در هرشکوفه می شکفم با تو، من در هر طلوع لبخند میزنم در هر تندر فریاد شوق می کشم
در حلقوم مرغان عاشق می خوانم
و در غلغل چشمه ها می خندم
در نای جویباران زمزمه می کنم
با تو، من در روح طبیعت پنهانم با تو،من بودن را،زندگی را، شوق را،عشق را،زیبایی را،
مهربانی پاک خداوندی را می نوشم
با تو،من در خلوت این صحرا، درغربت این سرزمین،
درسکوت این آسمان،در تنهایی این بی کسی،
غرقه ی فریاد و خروش و جمعیتم،
درختان برادران من اند
و پرندگان خواهران من اند
و گلها کودکان من اند واندام
هر صخره مردی ازخویشان من است
و نسیم قاصدان بشارت گوی من اند
و بوی باران، بوی پونه، بوی خاک،
شاخه ها ی شسته، باران خورده، پاک،
همه خوش ترین یادهای من،
شیرین ترین یادگارهای من اند.
بی تو،من رنگهای این سرزمین رابیگانه میبینم بی تو،رنگهای این سرزمین مرا می آزارند بی تو،آهوان این صحرا گرگان هار من اند بی تو،کوه ها دیوان سیاه وزشت خفته اند بی تو،زمین قبرستان پلید و غبار آلودی است که مرا در خو به کینه می فشرد
ابر،کفن سپیدی است که بر گور خاکی من گسترده اند
وطناب گهواره ام راازدست مادرم ربوده اند و بر گردنم افکنده اند
بی تو، دریا گرگی است که آهوی معصوم مرا می بلعد
بی تو، پرندگان این سرزمین، سایه های وحشت اند و ابابیل بلایند
بی تو، سپیده ی هر صبح لبخند نفرت بار دهان جنازه ای است
بی تو، نسیم هر لحظه رنج های خفته را در سرم بیدار میکند
بی تو، من با بهار می میرم بی تو، من در عطر یاس ها می گریم بی تو،من درشیره ی هرنبات رنج هنوزبودن را و جراحت روزهایی
راکه همچنان زنده خواهم ماندلمس می کنم
بی تو، من با هر برگ پائیزی می افتم بی تو من درچنگ طبیعت تنها می خشکم بی تو، من زندگی را،شوق را، بودن را، عشق را، زیبایی را، مهربانی
پاک خداوندی را از یاد می برم
بی تو، من در خلوت این صحرا، درغربت این سرزمین،در سکوت این آسمان،
در تنهایی این بی کسی، نگهبان سکوتم،
حاجب درگه نومیدی،
راهب معبد خاموشی،سالک راه فراموشی ها،
باغ پژمرده ی پامال زمستانم.
درختان هر کدام خاطره ی رنجی، شبح هرصخره،ابلیسی، دیوی،غولی،
گنگ وپرکینه فروخفته،کمین کرده مرابر سرراه،
باران زمزمه ی گریه در دل من،
بوی پونه، پیک و پیغامی نه برای دل من،
بوی خاک،تکرار دعوتی برای خفتن من،
شاخه های غبار گرفته باد خزانی خورده،پوک،
همه تلخ ترین یادهای من،
تلخ ترین یادگارهای من اند
یکشنبه 16 مهر 1391 :: 19:40 :: نويسنده : shamdan
شنبه 15 مهر 1391 :: 10:55 :: نويسنده : shamdan
خودم را دوست دارم ![]() دلم آغوشی برای گریستن میخواهد...
نه زن باشد نه مرد... خدایا...زمین نمی آیی....؟! ![]() جمعه 14 مهر 1391 :: 23:06 :: نويسنده : shamdan
بیا ببین که مرگ هم،حریف ما نمیشود
من تمامی شعرهایم را برای تو
جمعه 14 مهر 1391 :: 13:32 :: نويسنده : shamdan
شبی غمگین .. شبی بارانی و سرد مرا در غربت فردا رها کرد .. مرا چشم انتظار کوچه ها کرد .. ببین با غربتش با من چه ها کرد .. که در قلبم چه آشوبی به پا کرد .. اگرچه تا ته دنیا صدا کرد ... پنجشنبه 13 مهر 1391 :: 09:28 :: نويسنده : shamdan
كي ام مانده در حجم زندان خويش درآغازگم كرده پايان خويش دوچشم تماشا چراغي بدست به دنبال سامان انسان خويش كي ام سايه بال سيمرغ عشق كه دوراست از قاف تابان خويش منم جست وجوي به دنبال تو به دنبال تو درپي آن خويش دراين جست وجو گم شده روح من توخواهي مرا يافت درجان خويش دوباره من وعشق رازي شگفت... بهاري شدم در زمستان خويش
میروم دلمُردگی ها را از سر بیرون کنم گر فلک با من نسازد چرخ را وارون کنم بر کلام ناهماهنگ جدایـــــــی خط کشم در سرود آفرینــــش نغمه ای موزون کنم
|
|||
|
|
نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید
کد ۶ رقمی ارسالشده به ایمیل و رمز عبور جدید را وارد کنید.
در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید
دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید