درباره وبلاگ

رنگین کمان پاداش کسی هست که تا آخرین لحظه زیر باران بایستد.
آخرین مطالب
پيوندها
نويسندگان
رنگين كمون
گفتمش نقاش را نقشی بکش از زندگی* باقلم نقش حبابی برلب دریا کشید
جمعه 04 بهمن 1398 :: 19:12 ::  نويسنده : shamdan       

ﻓﮑﺮ ﮐﻦ ﻣﻮﯼ ﺗﻮ ﺩﺭ ﺑﺎﺩ ﭘﺮﯾﺸﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ
ﺟﺎﺩﻩ ﻭ ﻣﻨﻈﺮﻩ ﻭ ﻧﻢ ﻧﻢ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺑﺎﺷﺪ

ﭘﺎ ﺑﻪ ﭘﺎﯼ ﻣﻦ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﺑﯿﺎﯾﯽ ﺑﺮﻭﯾﻢ
ﺍﺧﺘﯿﺎﺭ ﻣﻦ ﻭ ﺗﻮ ﺩﺳﺖ ﺧﯿﺎﺑﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ

ﺑﯽ ﮔﻤﺎﻥ ﺳﺨﺖ ﺗﺮﯾﻦ ﺣﺎﺩﺛﻪ ﻣﺮﮒ ﺍﺳﺖ، ﻭﻟﯽ
ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﺗﻮ ﺁﺳﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ

ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﮐﺎﻓﺮ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺑﺸﻮﺩ
ﯾﺎ ﮐﻪ ﮐﺎﻓﺮ ﺑﺸﻮﺩ ﻫﺮ ﮐﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ


ﺷﻬﺮ ﭘﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺍﺯ ﺷﺎﻋﺮ ﻭ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ، ﻓﻘﻂ
ﻓﮑﺮ ﮐﻦ ﻣﻮﯼ ﺗﻮ ﺩﺭ ﺑﺎﺩ ﭘﺮﯾﺸﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ



چهارشنبه 02 بهمن 1398 :: 18:55 ::  نويسنده : shamdan       

زنگ بزن،
هیچ نگو،
حتی سلام هم نده،
فقط بگذار نفس هایت را بشنوم...
نفس اول یعنی سلام،
و نفس های بعدی یکی در میان
یعنی دوستت دارم و قد دنیا دلتنگم...
اصلا حتی اگر نخواستی هم زنگ نزن،
خودم دست به تلفن میشوم،
بوق اول معنیش این است که
جایم بدجور توی دنیایت خالیست،
فقط نگذار به بوق آخر برسد،
بوق آخر یعنی،
تو واقعا دیگر مالِ من نیستی...



یکشنبه 29 دی 1398 :: 13:48 ::  نويسنده : shamdan       

http://mosmeri.ir/files/tasavir-zibasaze-web/gol/38.gif



شنبه 28 دی 1398 :: 22:28 ::  نويسنده : shamdan       

میسرایمت....!!
با تمامی احساسات نهفته
 و پیدایم
باتمامی شور و شعف پیدا شده
باتمامی داشته ها
ونداشته هایم
کاش دست دنیارا
به مددمیگرفتم
و توقف میدادم
زمین و زمان را
ای مه جبینم..!!
تو ان ناب الستی
که باتو تلخی هایم
شیرین و گوارامی گرددبمان

بمان تا ماندگارترین شوی
بمان تا زندگی کنم
با نفس هایت
با قدم هایت
#بمان_تا_زندگی_کنم

 



جمعه 27 دی 1398 :: 21:48 ::  نويسنده : shamdan       



جمعه 27 دی 1398 :: 20:27 ::  نويسنده : shamdan       

 

 

 



جمعه 27 دی 1398 :: 17:51 ::  نويسنده : shamdan       

  چشم هایم را می بندم

 

  تاریکی اوار می شود!  

 

  چشم هایم را باز می کنم

 

 

    روشنایی زیبایی

  

 

      حسی قشنگی به اسم زندگی!

  

 

  چشم هایم را می بندم

  

 

  تاریکی دوباره می اید

 

 

    حسی مثل ترس

      حرفی از جنس مرگ!

    

 

  ای وای اگر تاریکی بیاید وماندگار شود؟!

 

   

 

  پلک هایم را دوباره باز می کنم زندگی دوباره به سراغم می اید

 

    

 

  فرصتی کوتاه شاید به اندازه پلک زدنی دوباره!

 

    

 

  شاید به اندازه پژمردن یک گل!

 

 

 

شاید به قدر به دست اوردن یک چراغ!

 



جمعه 27 دی 1398 :: 17:37 ::  نويسنده : shamdan       

نابينا به ماه گفت : دوستت دارم .
 ماه گفت : چه طوري ؟ تو که نمي بيني .
نابينا گفت : چون نمي بينمت دوستت دارم .
ماه گفت : چرا ؟
نابينا گفت : اگر مي ديدمت عاشق زيباييت مي شدم

ولي حالا که نمي بينمت عاشق خودت هستم...



جمعه 27 دی 1398 :: 11:18 ::  نويسنده : shamdan       

                

باران باش 
                کسی به باران عادت نمی كند 
                هر وقت بیاید دوست داشتنی است 
باز باران بارید
                  خیس شد خاطره ها، 
               مرحبا بر دل ابری هوا، 
هر کجا هستی باش، 
     آسمانت آبی، 
   و تمام دلت از غصه دنیا خالی



جمعه 27 دی 1398 :: 11:06 ::  نويسنده : shamdan       


در مجالی که برایم باقی است
 
باز همراه شما مدرسه ای می سازم
 
که در آن همواره اول صبح
 
به زبانی ساده
 
مهر تدریس کنند
 
و بگویند خدا
 
خالق زیبایی
 
و سراینده ی عشق
 
آفریننده ی ماست
 
مهربانیست که ما را به نکویی
 
دانایی
 
زیبایی
 
و به خود می خواند
 
جنتی دارد نزدیک، زیبا و بزرگ
 
دوزخی دارد-به گمانم-
 
کوچک و بعید
 
در پی سودا نیست
 
که ببخشد ما را
 
و بفهماندمان
ترس ما بیرون دایره ی رحمت اوست



   
 
   

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید