|
درباره وبلاگ رنگین کمان پاداش کسی هست که تا آخرین لحظه زیر باران بایستد. آرشيو وبلاگ پيوندها نويسندگان |
رنگين كمون
گفتمش نقاش را نقشی بکش از زندگی* باقلم نقش حبابی برلب دریا کشید
باران قصیده واری غمناک آغاز کرده بود می خواند و باز می خواند بغض هزارساله دردش راانگار می گشود اندوه زاست زاری خاموش! نا گفتنی است... اینهمه غم؟! نا شنیدنی است! پرسیدم این نوای حزین درعزای کیست؟ گفتند اگر تو نیز از اوج بنگری خواهی هزار بار از و تلخ تر گریست!
|
|||
|
|
نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید
کد ۶ رقمی ارسالشده به ایمیل و رمز عبور جدید را وارد کنید.
در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید
دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید