|
درباره وبلاگ رنگین کمان پاداش کسی هست که تا آخرین لحظه زیر باران بایستد. آرشيو وبلاگ پيوندها نويسندگان |
رنگين كمون
گفتمش نقاش را نقشی بکش از زندگی* باقلم نقش حبابی برلب دریا کشید
سهشنبه 24 اردیبهشت 1392 :: 11:22 :: نويسنده : shamdan
خدای مهربان! من آمده ام،با دستانی که به امید امداد تو، بر آسمان افراشته شده است دل من، مثل یک دانه زندانی در خاک، آرزومند روزی است که در پرتو پرنور تو، ببالدوازسکوت تاریک خاک بگریزدودراوج یاس ها بشکفد
امشب درمناجات وخلوت عاشقانه تان بامعبودمراازیادنبرید زیباترین نامی که بر روی زبان است نام قشنگ مهدی صاحب زمان است اللهم عجل لولیک الفرج
ای همه زیبایی! از اضطراب شب های تاریک معصیت، مثل یک ماهی شده ام که درقابی روی دیواریخ زده باشد و نتواند خوشبختی را به خاطر آورد؛ مثل یک پرنده سنگین که با داشتن دو بال، از حجم آبی آسمان، هیچ نمی داند. دستم را بگیر تا در هوای عشق تو پرواز کنم و از قفس غبارآلود تن رها شوم و اوج بگیرم تا آسمان آبی بندگی تو،ای مهربان ترین مهربانان.[11]
بازپنجره های ملکوت به بهانه ی دیگرگشوده شد و چه عاشقانه می سراید:این الرجبیون ؟ چه خدای عاشقی که گناه می خرد وبهشت می فروشدوناز بنده می کش
|
|||
|
|
نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید
کد ۶ رقمی ارسالشده به ایمیل و رمز عبور جدید را وارد کنید.
در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید
دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید