|
درباره وبلاگ رنگین کمان پاداش کسی هست که تا آخرین لحظه زیر باران بایستد. آرشيو وبلاگ پيوندها نويسندگان |
رنگين كمون
گفتمش نقاش را نقشی بکش از زندگی* باقلم نقش حبابی برلب دریا کشید
دوشنبه 28 فروردین 1391 :: 18:50 :: نويسنده : shamdan
رنگین کمان،همان گونه که از نامش پیداست کمانی متشکل ازچند رنگ است اگرهنگام بارش باران خورشید درآسمان ظاهر شود،رنگین کمان به وجود میآید نور خورشید،که ما آن را معمولا سفید میبینیم ترکیبی ازهفت رنگ مختلف است این هفت رنگ عبارتانداز: بنفش، نیلی، آبی، سبز، زرد، نارنجی و قرمز به این ترتیب اگر نور خورشید تجزیه شود نواری متشکل ازهفت رنگ پدیدارمیشودکه به آن«طیف» میگویند رنگین کمان معمولا بعد از بارش باران، یعنی زمانی که هوا پراز قطرات ریزآب است ظاهر میشود.درواقع هرکدام ازاین قطرات مانندیک منشور کوچک عمل میکنند نور خورشیدپس ازعبورازمیان قطرات باران میشکند وبه هفت رنگ تشکیل دهنده خود تجزیه میشود هر جزء تشکیل دهنده نور خورشید با زاویه شکست مخصوص به خود میشکند؛ به همین دلیل ما آنها را به هفت رنگ مختلف میبینیم. عشق چنان عظیم است که در تصور نمی گنجد فاصله ابراز عشق دور نیست فقط از قلب تا زبان است کافی است که حرف دلتان را بیان کنید
باران قصیده واری غمناک آغاز کرده بود می خواند و باز می خواند بغض هزارساله دردش راانگار می گشود اندوه زاست زاری خاموش! نا گفتنی است... اینهمه غم؟! نا شنیدنی است! پرسیدم این نوای حزین درعزای کیست؟ گفتند اگر تو نیز از اوج بنگری خواهی هزار بار از و تلخ تر گریست!
یکشنبه 27 فروردین 1391 :: 12:53 :: نويسنده : shamdan
یاس یعنی بوی دل بوی بهشت یاس یعنی فاطمه حیدر سرشت یاس یعنی کمترین عمرِ جهان یاس یعنی مادرِ صاحب زمان یاس یعنی کوچه و آه و شرر یک گل و یک غنچه با هم پشتِ در یاس یعنی قوتِ دستِ علی همدم رازِ دل و هستِ علی یاس یعنی خانه داری نوجوان مادری افتاده حال و نیمه جان یاس یعنی شانه بر موی حجاب ناله در بیداری و در وقت خواب یاس یعنی حیدر و غسل و کفن اشکِ چشمِ زینب و آه حسن یاس یعنی یا حسینِ زیرِ لب بوسه بر زیر گلویی نیمه شب یاس یعنی انتقام از عاملین سیلی محکم به روی قاتلین یاس یعنی مهدی و وقتِ ظهور انتقام از غاصبین پر غرور یاس یعنی ما مدینه میرویم با امیرِ بیقرینه میرویم بزن باران بهاری کن فضا را بزن باران و تر کن قصه ها را بزن باران که از عهد اساطیر کسی خواب زمین را کرده تعبیر بشارت داده این آغاز راه است نباریدن دلیل یک گناه است بزن باران به سقف دل که خون است کمی آنسوتر از مرز جنون است بزن باران که گویی در کویرم به زنجیر سکوت خود اسیرم بزن باران سکوتم را به هم زن و فردا را به کام ما رقم زن بزن باران به شعرم تا نمیرد در آغوش طبیعت جان بگیرد بزن باران،بزن بر پیکر شب بر ایمانی که می سوزد در این تب به روی شانه های خسته ی درد به فصل واژه های تلخ این مرد بزن باران یقین دارم صبوری و شاید قاصدی از فصل نوری بزن باران،بزن عاشق ترم کن مرا تا بی نهایت باورم کن یکشنبه 27 فروردین 1391 :: 10:08 :: نويسنده : shamdan
من صبورم اما . . . من صبورم اما . . . من صبورم اما . . . |
|||
|
|
نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید
کد ۶ رقمی ارسالشده به ایمیل و رمز عبور جدید را وارد کنید.
در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید
دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید