|
درباره وبلاگ رنگین کمان پاداش کسی هست که تا آخرین لحظه زیر باران بایستد. آرشيو وبلاگ پيوندها نويسندگان |
رنگين كمون
گفتمش نقاش را نقشی بکش از زندگی* باقلم نقش حبابی برلب دریا کشید
شنبه 02 اردیبهشت 1391 :: 09:27 :: نويسنده : shamdan
سهشنبه 29 فروردین 1391 :: 08:06 :: نويسنده : shamdan
دوشنبه 28 فروردین 1391 :: 21:25 :: نويسنده : shamdan
گفتی بمان میخواستم اما نمی شد گفتی بخوان بغض گلویم وا نمی شد گفتم که میترسم من از سحر نگاهت گفتی نترس ای خوب من ،اما نمی شد میخواستم ناگفته هایم را بگویم یا بغض می آمد سراغم یا که نمی شد گفتی که تا فردا خداحافظ ولی آن شب نمیدانم چرا فردا نمی شد؟
زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ پرشی دارد به اندازه عشق زندگی چیزی نیست که لب طاقچه عادت از یاد من و تو برود زندگی حس غریبی ست که یک مرغ مهاجر دارد...
|
|||||
|
|
نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید
کد ۶ رقمی ارسالشده به ایمیل و رمز عبور جدید را وارد کنید.
در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید
دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید