درباره وبلاگ

رنگین کمان پاداش کسی هست که تا آخرین لحظه زیر باران بایستد.
آخرین مطالب
پيوندها
نويسندگان
رنگين كمون
گفتمش نقاش را نقشی بکش از زندگی* باقلم نقش حبابی برلب دریا کشید
سه‌شنبه 16 اسفند 1390 :: 20:39 ::  نويسنده : shamdan       

هر بلا سرم بیاد از عشق و دلدادگیمه
از این دل پر زده و از این همه سادگیه
ای دل من تو هم بشو یه بی وفا مثل همه
کی مثل تو توی شب ها پر از عذاب و ماتمه
هیچ کسی اشکامو ندید هر کی اومد ازم برید
اما یکی به راحتی دل ساده مو خرید
چطور دلش اومد بره اون که میگفت عاشقمه
هر چی عذاب بده منو بهش بگین بازم کمه
هر چی بلا تو دنیا بود سرم آوردی به خدا
تو رو خدا یه کاری کن برو بشو ازم جدا
جدایی خیلی بهتره واسه دلم اینو بدون
تو هم برو سوی خودت با هر کسی خواستی بمون
شکسته شد صافی دلم نشسته اشک رو گونه هام
آروم آروم دارم میرم بگذرم از گذشته هام
گذشتم از نگاه تو سپردمت به روزگار

سپردمت به روزگار ...



سه‌شنبه 16 اسفند 1390 :: 14:03 ::  نويسنده : shamdan       

 

 

میگن افسوس گذشته رو نخور گذشته رفته

 

گذشته یه میمونه و حبس شده تو پشت نرده

 

 

گاهی اوقات یه گوشه نشستیمونو دورمون خلوت

 

یاد روزایی می افتیم که خیلی چیزا از دست رفت

دیروز میومد خیلی چیزا عوض میشدن

خیلی اشکال و خیلی نشونه ها برعکس می شدن

اما حیف دستمون از دو چیز کوتاه میشه تو دنیا

امروز از دیروز فردا از امروز و کل دنیا

بعضی از ما آدما گذشتمون عین نهنگه

دنبالمونه و فردامون با دیروز توی جنگه

یه جوری مثل بند کفش گره کور میخورن که باید

دل کند از بند و کفش و از پاشنه از تو پا جدا کرد

اما حسرت بمونه ریشه میشه تو خاک قلبت

میمونه میشه یه زخم کهنه و توپاک دردت

میشه سد راه این چند ساعت باقی فردا



سه‌شنبه 16 اسفند 1390 :: 13:38 ::  نويسنده : shamdan       

 

با درود 

 به سلامتی همه عزیزان بزن زنگوووو  

 

 اگه ما بچه ها لیوان بشکنیم : ای دست و پا چلفتی
-اگه مامانه بشکنتش : قضا بلا بود
-اگه باباهه بشکنتش : این لیوان اینجا چیکار میکنه...
به سلامتی همه مامان باباها و بچه های چلفتی
 
 
  به سلامتی همه ی اونایی که مارو همین جوری که هستیم
دوس دارن وگرنه بهتر از ما رو که همه دوس دارن
 
  
  به سلامتی پاک کن که به خاطر اشتباه دیگران خودشو کوچیک میکنه
 
 
 یکی از ترسناک ترین جملات دوران مدرسه ،این بود که :
"یه برگه از کیفتون بیارید بیرون"
به سلامتی بچه مدرسه ای ها
 
 
  به سلامتی با ارزش ترین پول دنیا "تومن" چون هم تو هستی توش، هم من
 
  
  به سلامتی اونایی که اگه صد لایه ایزوگامشون هم بکنن بازم معرفت ازشون چیکه میکنه...
 
  
  به سلامتي اونايي كه دوسشون داريم و نميفهمن ... آخرشم دق ميدن مارو
 
  
  به صلامتی همه کلاس اولی ها که تازه امسال یاد میگیرن سلامتی درسته نه صلامتی!
 
  
  به سلامتیه اون پسری که خواست آدم بشه
ولی یه دختر اومد تو زندگیش و نذاشت . . .
همیشه پای یک زن در میان است !
  
 
  به سلامتی دوست نازنینی که گفت: قبر منو خیلی بزرگ بسازین.... چون یه دنیا ارزو با خودم به گور میبرم.....!
  
 
  به سلامتی کسی که بهش زنگ میزی.....خوابه....ولی واسه این که دلت رو نشکنه میگه:خوب شد زنگ زدی....باید بیدار میشدم.
  
 به سلامتی پسر بچه های قدیم که پشت لبشونو با ذغال سیاه می کردن که شبیه باباهاشون شن.نه مث جوونای امروز ابروهاشونو نازک می کنن که شبیه ماماناشون شن.
 
  به سلامتی مهره های تخته نرد که تا وقتی رفیقشون تو حبس حریفه، به احترامش بازی نمی کنن
 
  به سلامتی رفیقی که تو رفاقت کم نذاشت ولی کم برداشت
تا رفیقش کم نیاره

 

 



سه‌شنبه 16 اسفند 1390 :: 12:53 ::  نويسنده : shamdan       

 

من از تو دل نمي برم اگر چه از تو دلخورم

 

                         اگرچه گفته ای ترا به خاطرات بسپرم

هنوز هم خيال کن کنار تو نشسته ام

                         مني که در جوانی ام به خاطرت شکسته ام

تو در سراب آينه شبانه خنده مي کنی

                                            من شکست داده راخودت برنده مي کنی

نيامدی و سالها نظر به جاده دوختم

                                           بيا ببين که بی تو من چه عاشقانه سوختم

رفيق روزهای خوب رفيق خوب روزها

                                           هميشه ماندگار من هميشه در هنوزها

صدا بزن مرا شبی به غربتی که ساختی

                                           به لحظه ای که عشق را بدون من شناختی



سه‌شنبه 02 اسفند 1390 :: 16:17 ::  نويسنده : shamdan       

 

  

 

Seni Seviyorum



دوشنبه 01 اسفند 1390 :: 10:51 ::  نويسنده : shamdan       

 

سال ها رفت و هنوز
یک نفر نیست بپرسد از من
که تو از پنجره عشق چه ها میخواهی؟
صبح تا نیمه شب منتظری
همه جا می نگری
گاه با ماه سخن میگویی
راستی گمشده ات کیست؟
کجاست؟
صدفی در دریاست؟
نوری از روزنه ی فرداهاست؟
یا خداییست که از روز ازل ناپیداست؟

 

 



دوشنبه 01 اسفند 1390 :: 10:32 ::  نويسنده : shamdan       

 

 



دوشنبه 01 اسفند 1390 :: 09:15 ::  نويسنده : shamdan       

 

 

 

لیلی گفت: موهایم مشکی ست، مثل شب، حلقه حلقه و مواج،
 دلت توی حلقه های موی من است.
 نمی خواهی دلت را آزاد کنی؟
 نمی خواهی موج گیسوی لیلی را ببینی؟

 

 

 

 

 

مجنون دست کشید به شاخه های آشفته بید و گفت: نه نمی خواهم،
گیسوی مواج لیلی را نمی خواهم.

 دلم را هم.
لیلی گفت: چشمهایم جام شیشه ای عسل است، شیرین،
 نمی خواهی عکست را توی جام عسل ببینی؟
 شیرینی لیلی را؟ 
مجنون چشمهایش را بست و گفت: هزار سال است عکسم ته جام شوکران است، تلخ.
 تلخی مجنون را تاب می آوری؟
لیلی گفت: لبخندم خرمای رسیده نخلستان است.
 خرما طعم تنهایی ات را عوض می کند.
 نمی خواهی خرما بچینی؟
 مجنون خاری در دهانش گذاشت و گفت: من خار را دوستتر دارم.
 لیلی گفت: دستهایم پل است. پلی که مرا به تو می رساند. بیا و از این پل بگذر.
 مجنون گفت: اما من از این پل گذشته ام. آنکه می پرد دیگر به پل نیازی ندارد.
لیلی گفت: قلبم اسب سرکش عربی ست.

بی سوار و بی افسار.
عنانش را خدا بریده، این اسب را با خودت می بری؟

مجنون هیچ نگفت.
 
لیلی که نگاه کرد، مجنون دیگر نبود؛ تنها شیهه اسبی بود و رد پایی بر شن.

لیلی دست بر سینه اش گذاشت، صدای تاختن می آمد.





یکشنبه 30 بهمن 1390 :: 23:08 ::  نويسنده : shamdan       

 



یکشنبه 30 بهمن 1390 :: 21:59 ::  نويسنده : shamdan       

به راستی چقدرسخت است

 خندان نگه داشتن لب ها در زمان گریستن

قلب ها و تظاهر به خوشحالی در اوج غمگینی

وچه دشوار و طاقت فرساست گذراندن

روزهایی تنهایی و بی یاوری درحالی که تظاهر می کنی

هیچ چیز برایت اهمیت ندارد اما چه شیرین است

درخاموشی وتنهایی به حال خود گریستن

و باز هم نفرین به تو ای سرنوشت...



   
 
   

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید