|
درباره وبلاگ رنگین کمان پاداش کسی هست که تا آخرین لحظه زیر باران بایستد. آرشيو وبلاگ پيوندها نويسندگان |
رنگين كمون
گفتمش نقاش را نقشی بکش از زندگی* باقلم نقش حبابی برلب دریا کشید
شنبه 20 اسفند 1390 :: 18:14 :: نويسنده : shamdan
شبیه برگ پاییزی ، پس از تو قسمت بادم
مشق سکوت روخط نزن اینجاکسی غریبه نیست نگوکه باورنداری حرف دلت روبنویس دفترکهنه دلت رنگ غمودوست نداره بهش نگوتوراه عشق هیچ کسی پانمیذاره ازغم و تنهایی نگویاس سفیدپشت سر نگوشقایق نمیادهمین حالا پشت در ازشب وتاریکی نگو خورشیدمون جلوه گره نگونسیم سحری ازکوچه مون نمیگذره شبی غمگین شبی بارانی وسرد مرادرغربت فردارهاکرد دلم درحسرت دیداراوماند مراچشم انتظارکوچه هاکرد به من میگفت تنهایی غریب است ببین باغربتش بامن چه هاکرد تمام هستیم بودو ندانست که درقلبم چه آشوبی بپاکرد واوهرگزشکستم رانفهمید اگرچه تاته دنیاصداکرد
پنجشنبه 18 اسفند 1390 :: 17:38 :: نويسنده : shamdan
کودکیهایم اتاقی ساده بود قصه ای,دور اجاقی ساده بود شب که می شد نقشها جان گرفت روی سقف ما که طاقی ساده بود می شدم پروانه,خوابم میپرید خوابهایم اتفاقی ساده بود زندگی دستی پر از پوچی نبود بازی ما جفت و طاقی تازه بود قهر میکردیم به شوق آشتی عشقهایم اشتیاقی ساده بود ساده بودن عادتی مشکل نبود سختی نان بود و باقی ساده بود
خدایا می شه لحظه ای چشمانت را ببندی؟ می خواهم یک گناه بزرگ کنم ؟؟
جاری باشید
جدایی را نمی خواستم خدا كرد نمی دانم كدام ناكس دعا كرد بیا بلبل بنالیم هر دوتایی بنالیم هر دو از درد جدایی یار با ما بی وفایی می كند بی سبب از ما جدایی می كند شمع جانم را بشكست آن بی وفا جایی دیگه روشنایی می كند می كند با خویش و خود بیگانگی با غریبان آشنایی می كند خدایا هر كه با من آشنا شد نمی دانم چرا ازمن جدایی می كند نمی دانم از اول بی وفا بود یا كه نازش كشیدم بی وفا شد پرستوها چرا پرواز كردید جدایی را شما آغاز كردید
به خداخسته ازآن زخم زبانت شده ام بی خیال تو وابروی کمانت شده ام عشق توبردل من بارگرانیست ومن بی تحمل شده ازبارگرانت شده ام آنقدردلبر و دلدار و فریبانشدی مکن این فکرکه مجنون زمانت شده ام اشکم ازدیده فرو ریخت ورسوایم کرد حرف آخرتوکجایی؟نگرانت شده ام سهشنبه 16 اسفند 1390 :: 20:46 :: نويسنده : shamdan
با تو چه زندگهایی که تو رویاهام نداشتم تکو تنها بودم اما، تو رو تنها نمیذاشتم چه سفرها با تو کردم، چه سفرها تورو بردم دم مرگ رسیدم اما، به هوای تو نمردم حتی من به آرزوهات، تو رو آخر میرسوندم میرسیدی تو، من اما، آرزو به دل میموندم تویه گفتنو نگفتن، از چه روزایی گذشتم اینقدر رفتمو رفتم، که هنوزم بر نگشتم هر چی شعر عاشقونه است، من برای تو نوشتم تو جهنم سوختم، اما مینوشتم تو بهشتم اگه عاشقونه گفتم، عشق تو باعثشه اگه مُردم، تو بدون چه کسی باعثشه....!!! |
|||
|
|
نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید
کد ۶ رقمی ارسالشده به ایمیل و رمز عبور جدید را وارد کنید.
در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید
دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید