|
درباره وبلاگ رنگین کمان پاداش کسی هست که تا آخرین لحظه زیر باران بایستد. آرشيو وبلاگ پيوندها نويسندگان |
رنگين كمون
گفتمش نقاش را نقشی بکش از زندگی* باقلم نقش حبابی برلب دریا کشید
میروم دلمُردگی ها را ز سر بیرون کنم گر فلک با من نسازد چرخ را وارون کنم بر کلام ناهماهنگ جدایـــــــی خط کشم در سرود آفرینــــش نغمه ای موزون کنم
زندگی رسم خوشآیندیست زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ زندگی پرشی دارد اندازه ی عشق زندگی چیزی نیست که لب طاقچه عادت از یاد من و تو برود زندگی حس غریبیست که یک مُرغ مهاجر دارد زندگی سوت قطاریست که در خواب پُلی میپیچد زندگی گُل بتوان ابدیّت زندگی ضرب زمین در ضربان دلهاست زندگی هندسه ی ساده ی تکرار نفسهاست هر کجا هستم باشم آسمان مال من است پنجره ، فکر ، هوا ، عشق ، زمین مال من است آری ! آری ! زندگی زیباست زندگی آتشگهی دیرنده پابرجاست گر بیفروزیش ! رقص شعله اش در هر کران پیداست ورنه خاموشی است و خاموشی گناه ماست ...
عیدبعثت،نشانه مهرورزی خداباخاکیان وباران رحمت بیحداوبرزمینیان مبارک
تو اکـنـون شهــر علــم و اجتهادی تو رب النوع شمشیر و جهادی تو خورشیدی شدی در گوشه غار بر نور تو شد خورشید و مه تار بتـاب و روشنـی بخش جهان باش مـهـین پیغـمبر آخر زمان باش چه مبارک سحری بودوچه فرخنده شبی که نبی شد پسر آمنه، ماه عربی بعثتی کردکه ابلیس طمع کردبه عفو
ادامه مطلب ... رفتی نیامدی و سفر دلفریب شد نا آشنای کوچه پشتی رقیب شد تاریخ آشنایی ما را بهم زدند تقویم روی میز تو با من قریب شد دل را به جرم پرسه زدن دار می زنم میرم ترین نگاه تو بهم صلیب شد آن جمعه ها که نبودی به نام عشق فالی گرفتم آیه ی امن یجیب شد یادش بخیر لحظه ی آخر سبد سبد
گل بود و خنده بود و نگاهت که سیب شد
![]() شنبه 27 خرداد 1391 :: 12:52 :: نويسنده : shamdan
لحظه ای که به توفکر نکنم مرگ من رسیده است که خدا روح عشق تو را در من دمیده است عشق چیست ؟لذت سوختن عاشق ناگذیر وچشمهایی که جز شما ندیده است لذت دارد امتحانش کرده ام یک عمر روح وجود من برای چون تویی پلاسیده است وقت رفتن دیدنت برای یک بار غنیمت است درجایی که برای اولین بار چشمم تو را دیده است خانه آخرت مرا به یمن وجودت مزین کن قدم رنجه کن که قلبم فقط به عشقت تپیده است فاتحه نمی خواهم ازشما توخود جزواولوالعزمانی پیام عشق مابین لبهایت آرمیده است فقط نگاه کن به چشمانم فقط نگاه تو همانی که می خواستم حالا به مزارم رسیده است پنجشنبه 25 خرداد 1391 :: 17:13 :: نويسنده : shamdan
بی تومجال زندگی نیست بی توبایداز زمین وزمان وهرچه درآن است گریخت وآواره کوچه های سرگردانی شد صدایت راتاطلوع خورشید در تاریکی غم واندوه برجای می گذارم تاآفتاب آمدنت رانظاره گرباشد ودردیده هاجای خورشید چشمان تو بنشیند بهار ازفراسوی چشمت وشکوفه ازنوازش لبخندت می تراود توازکدام قبیله ای که بارش شگرف انوارجمالت برآیینه زمان بهاران را به یادمن آرد امیدلحظه ظهورت را از من دریغ مدار تادردسالهای حقارتم را فراموش کنم
دریافتی از مدیریت وبلاگ (کعبه عشق) زندگي يعني چه؟ يعني آرزو كم داشتن
دریافتی ازمدیریت وبلاگ(آرزوهای کاغذی) خسته ام ازاین زندان که نامش زندگیست پس قشنگیهای دنیا دست کیست باختم درعشق اما باختن تقدیر نیست ساختم بادردتنهایی مگر تقدیرچیست چهارشنبه 24 خرداد 1391 :: 09:46 :: نويسنده : shamdan
بگو براي طپيدن چقدربايد داد؟ براي خوب دويدن چقدربايد داد؟ به بارگاه خدامي برند روح مرا براي دير رسيدن چقدر بايد داد؟ درون گورخودم رابه چشم مي بينم درآرزوي نديدن چقدربايد داد؟ مرا ازاين قفس زندگي رهانكنيد بخاطر نپريدن چقدر بايد داد ميان بودن ورفتن كدام سهم من است براي قرعه كشيدن چقدربايد داد دراين زمانه كه نان آبروي انسانهاست براي قلب خريدن چقدر بايد داد صداي پاي نبودن سكوت قلب من است براي نغمه شيندن چقدربايد داد درون سينه اگر جاي زندگي خاليست بگوبراي طپيدن چقدر بايد
صداي سبزحيات را پشت نفسهاي عاطفه ميشنوم وخيالم را درغبار زمان كوچ داده ام وبازوال ماه پشت پنجره هاي خواب لحظه هاراشماره مزنم تاسوختن شمعي رانظاره كنم كاش دركوي تو مهمان ميشدم درگلستان توريحان ميشدم بانگاه پرزعشقت شامگاه واژه وآهنگ باران ميشدم بي قفس پروازمعنايي نداشت درحصارعشق زندان ميشدم كاش دنيا ساحل عشاق بود من به ساحل موج وطوفان ميشدم
نه دادازچرخ ونه ازافلاك كردم نه روبرمردم اين خاك كردم غمم را كوه كردم ديده دريا.. زدم غم رابه دريا پاك كردم |
|||
|
|
نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید
کد ۶ رقمی ارسالشده به ایمیل و رمز عبور جدید را وارد کنید.
در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید
دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید