درباره وبلاگ

رنگین کمان پاداش کسی هست که تا آخرین لحظه زیر باران بایستد.
آخرین مطالب
پيوندها
نويسندگان
رنگين كمون
گفتمش نقاش را نقشی بکش از زندگی* باقلم نقش حبابی برلب دریا کشید
پنج‌شنبه 24 بهمن 1398 :: 11:25 ::  نويسنده : shamdan       

متن زندگی



شنبه 19 بهمن 1398 :: 14:43 ::  نويسنده : shamdan       

زندگی پر از زیبایی است، به آن توجه کن
به زنبور عسل، به کودک کوچک و چهره های خندان دقت کن
باران را نفس بکش و باد را احساس کن
زندگی ات را زندگی کن و برای رویاهایت مبارزه کن

 



دوشنبه 14 بهمن 1398 :: 17:37 ::  نويسنده : shamdan       

‏با خودمان می‌گوییم عادت می‌کنیم
و با صراحت زیادی این جمله را تکرار می‌کنیم !
آن چیزی که هیچ‌کس نمی‌پرسد ،
این است که :
به چه قیمتی عادت می‌کنیم ؟

 



جمعه 04 بهمن 1398 :: 19:12 ::  نويسنده : shamdan       

ﻓﮑﺮ ﮐﻦ ﻣﻮﯼ ﺗﻮ ﺩﺭ ﺑﺎﺩ ﭘﺮﯾﺸﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ
ﺟﺎﺩﻩ ﻭ ﻣﻨﻈﺮﻩ ﻭ ﻧﻢ ﻧﻢ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺑﺎﺷﺪ

ﭘﺎ ﺑﻪ ﭘﺎﯼ ﻣﻦ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﺑﯿﺎﯾﯽ ﺑﺮﻭﯾﻢ
ﺍﺧﺘﯿﺎﺭ ﻣﻦ ﻭ ﺗﻮ ﺩﺳﺖ ﺧﯿﺎﺑﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ

ﺑﯽ ﮔﻤﺎﻥ ﺳﺨﺖ ﺗﺮﯾﻦ ﺣﺎﺩﺛﻪ ﻣﺮﮒ ﺍﺳﺖ، ﻭﻟﯽ
ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﺗﻮ ﺁﺳﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ

ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﮐﺎﻓﺮ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺑﺸﻮﺩ
ﯾﺎ ﮐﻪ ﮐﺎﻓﺮ ﺑﺸﻮﺩ ﻫﺮ ﮐﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ


ﺷﻬﺮ ﭘﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺍﺯ ﺷﺎﻋﺮ ﻭ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ، ﻓﻘﻂ
ﻓﮑﺮ ﮐﻦ ﻣﻮﯼ ﺗﻮ ﺩﺭ ﺑﺎﺩ ﭘﺮﯾﺸﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ



چهارشنبه 02 بهمن 1398 :: 18:55 ::  نويسنده : shamdan       

زنگ بزن،
هیچ نگو،
حتی سلام هم نده،
فقط بگذار نفس هایت را بشنوم...
نفس اول یعنی سلام،
و نفس های بعدی یکی در میان
یعنی دوستت دارم و قد دنیا دلتنگم...
اصلا حتی اگر نخواستی هم زنگ نزن،
خودم دست به تلفن میشوم،
بوق اول معنیش این است که
جایم بدجور توی دنیایت خالیست،
فقط نگذار به بوق آخر برسد،
بوق آخر یعنی،
تو واقعا دیگر مالِ من نیستی...



یکشنبه 29 دی 1398 :: 13:48 ::  نويسنده : shamdan       

http://mosmeri.ir/files/tasavir-zibasaze-web/gol/38.gif



شنبه 28 دی 1398 :: 22:28 ::  نويسنده : shamdan       

میسرایمت....!!
با تمامی احساسات نهفته
 و پیدایم
باتمامی شور و شعف پیدا شده
باتمامی داشته ها
ونداشته هایم
کاش دست دنیارا
به مددمیگرفتم
و توقف میدادم
زمین و زمان را
ای مه جبینم..!!
تو ان ناب الستی
که باتو تلخی هایم
شیرین و گوارامی گرددبمان

بمان تا ماندگارترین شوی
بمان تا زندگی کنم
با نفس هایت
با قدم هایت
#بمان_تا_زندگی_کنم

 



جمعه 27 دی 1398 :: 21:48 ::  نويسنده : shamdan       



جمعه 27 دی 1398 :: 20:27 ::  نويسنده : shamdan       

 

 

 



جمعه 27 دی 1398 :: 17:51 ::  نويسنده : shamdan       

  چشم هایم را می بندم

 

  تاریکی اوار می شود!  

 

  چشم هایم را باز می کنم

 

 

    روشنایی زیبایی

  

 

      حسی قشنگی به اسم زندگی!

  

 

  چشم هایم را می بندم

  

 

  تاریکی دوباره می اید

 

 

    حسی مثل ترس

      حرفی از جنس مرگ!

    

 

  ای وای اگر تاریکی بیاید وماندگار شود؟!

 

   

 

  پلک هایم را دوباره باز می کنم زندگی دوباره به سراغم می اید

 

    

 

  فرصتی کوتاه شاید به اندازه پلک زدنی دوباره!

 

    

 

  شاید به اندازه پژمردن یک گل!

 

 

 

شاید به قدر به دست اوردن یک چراغ!

 



   
 
   

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید