|
درباره وبلاگ رنگین کمان پاداش کسی هست که تا آخرین لحظه زیر باران بایستد. آرشيو وبلاگ پيوندها نويسندگان |
رنگين كمون
گفتمش نقاش را نقشی بکش از زندگی* باقلم نقش حبابی برلب دریا کشید
این نامه زمن که از تو دورم خاموش چو راه بی عبورم بی توست مرا جهان فراموش در سینه من فغان خاموش خواهم همه با تو راز گفتن درد دل خسته باز گفتن صد قصه کنم ز آشنایی بس گریه ز تلخی جدایی از حال دلم تورا خبر نیست دل از دل من شکسته تر نیست تا روی تو در برابرم نیست دیدار دوباره باورم نیست بگذار که لب فروببندم ای راحت جان دردمندم با حالت گریه نامه بستم در حال جنون قلم شکستم
|
|||
|
|
نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید
کد ۶ رقمی ارسالشده به ایمیل و رمز عبور جدید را وارد کنید.
در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید
دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید